کد خبر:2158
پ
دیکتاتوری نوین

دیکتاتوری نوین

بسیاری از مشکلات و آسیب های موجود در مجامع انسانی در اثرخود برتر بینی و دیکتاتوری به معنی تحمیل نظر یک نفر به جمع می باشد. واژه دیکتاتور واژه ای یونانی است که در یونان باستان در موقعیت های بحرانی و جنگی، تمام اختیارات کشور و تصمیگیری ها مربوطه را به یک نفر واگذار می […]

بسیاری از مشکلات و آسیب های موجود در مجامع انسانی در اثرخود برتر بینی و دیکتاتوری به معنی تحمیل نظر یک نفر به جمع می باشد.

واژه دیکتاتور واژه ای یونانی است که در یونان باستان در موقعیت های بحرانی و جنگی، تمام اختیارات کشور و تصمیگیری ها مربوطه را به یک نفر واگذار می نموده اند تا پس از رفع خطر اداره کشور به حالت عادی بازگردد.

حال بنظر می رسد برخی از افراد صاحب منصب در جامعه که فرعون درون خود را در اختیار نگرفته و نتوانسته اند به نفس خود لجام بزنند، آن حس خود برتر بینی خود را تحت یک روش جدید با استفاده از ابزار دمکراتیک که مقبول عوام است به موقع اجرا در می آورندکه ما از آن تحت عنوان «دیکتاتوری نوین» یاد می کنیم.

با حضور در جلسات متعدد و سخنرانی هایی که جهت تنویر افکار عمومی از سوی برخی از مسئولین دولتی یا هیات و یا سازمانهای غیر دولتی برگزار می گردد، بارها می شنویم که تصمیمات اتخاذ شده با مشورت گروهی از صاحب نظران و دلسوزان صورت پذیرفته است.

در چند جلسه ای که امکان پرسش و پاسخ وجود داشت از شخص سخنران پرسیدم ممکن است اسامی افراد عضو در اتاق فکری را که منتج به اخذ تصمیم نهایی گردیده اعلام نمایند که با پاسخ های بی سر و تهی روبرو شدم که نشان از عدم وجود گروهی منسجم در اینخصوص داشت.

یکی از روش های متداول دیکتاتورهای نوین این است که در جلسه ای که همفکران و مریدانشان حضور دارند، قصد و نیت و یا تصمیم خود را ابراز می کنند و اظهار نظر مدعوین را درخواست می کنند که یا کسی مخالفت نمی کند و یا با هر اظهار نظر مخالفی برخورد نموده و در نهایت آراء جمع را به نفع خود جلب می نماید.

اینجا این سئوال مطرح می شود که آیا مفهوم دمکراسی و حاکمیت نظر جمعی این است؟

آیا این همان دیکتاتوری با یک روش نوین نیست که با روشهای دمکراتیک ادغام گردیده و در نهایت همان رای شخص اول از جعبه رای گیری خارج می شود؟

یکی دیگر از مشخصات مشترک دیکتاتورهای قدیم با دیکتاتورهای نوین عدم پاسخگویی به پرسش و مطالبات مردمی و پاسخ به افکار عمومی است که در نهایت افزایش نارضایتی عمومی و فساد سیستماتیک و رانتخواری و اختلاس و ژن خوب و… بدنبال خواهد داشت.

دوستتان مراقب باشیم در دام دیکتاتورها نیفتیم و با وسواس انتخاب های خود را رقم بزنیم.

نویسنده: رامین نظری

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید